İSTENMEYENLER

İstiyorlar ki; bir diplomaları olsun da nereden, nasıl olursa olsun. O nedenle, açık öğretim liseleri, fakülteleri, leblebi – çekirdek satar gibi diploma verirken, ortalık diplomalı cahillerden geçilmiyor. Neredeyse her gün bir yenisi açılan ve adına üniversite denilenler gibi “kuru kuru kıyafet soğuk suya ziyafet” hallerini ara soğutmasız yaşatıyor.

İstiyorlar ki; böyle havalardan gelmiş diplomalara sahip olmuşken, paralarını da havadan kazansınlar. Çalışmasınlar ama iyi para kazansınlar. O nedenle de, pek çok işyerinde kadro fazlası var zaten ve temel kadro da dahil olmak üzere, rehavetten – işsizlikten yorulmuş çalışan (!) insanlar, çay – kahve ve boş lafla mesai saatlerini tüketiyorlar.

İstiyorlar ki; yağmur istedikleri zaman, istediklerince yağsın, çiçekler, istedikleri zaman, onlar izin verdikçe açsın. Bu nedenle de konuşuyorlar – anlatıyorlar – talep ediyorlar, ama o kadar. Yalnızca söylemde, asla eylem yok.
İsteye isteye isteyenler, çalışmaktan hoşlanmayanlar, rehavetin tüketiciliğinde kendilerini eritenler, söylemleri her zaman eylemlerinin önünde olanlar, isteklerden demet oluştururken, içinde yaşadıkları ortamda ise isteksizlik yaratıyorlar.