SÖZDE LAKİN ÖZDE OLMAYINCA

Hani çok büyük bir çoğunluk, bir diğer çoğunluğun sözlerini tekrarlıyor ya. Hani bir diğer çoğunluk, ne de çok bildiğini gösterecek söylemlerde bulunuyor ya. Hani söylenenlerle yapılanlar asla birbirleriyle örtüşmüyor ya. Hani günler kutlanıyor da içleri doldurulmamış oluyor ya. İşte tam o hesap, büyük şehirlerde Mutluluk Okulu açılıyor. İnsanlar mutlu olsunlar deyu. O okullardan diploma alacaklar merakla bekleniyor.
Silikonlu, botokslu, saç kaynaklı, kirpik ektirmeli gibi mi olacaklar. Müdahaleli ürünler misali, örneğin "Anamur Çikitası" gibi mi olacaklar. Yoksa, bozulmuş topraktan alınamayan beyhude doğal ürünler yerine, organik ürün dükkanlarında çok sıfırlı satılanlar gibi mi olacaklar diye.
Artık basiti, gerçeği yaşamaktan uzak duruluyor ya. Genel sistemin uzantısı mış gibi yaşamlar, Mutluluk Okulu diploması ile miş gibi mi olacak diye, merakla bekleniyor. Ayrıca, doğadan gelen portakal, muz, çilek vb. ürünlerin içeriğinin, mutluluk hormonu diye de adlandırılan seretonin zengini olduğu saptanmış. Bu ürünlerin odağında yaşayan yurdum insanı, mutluluk doygunu olduğundan mı, etraflarında olup bitene tepki vermiyor acaba???

Aşa Çıkanlar

Gerçeklerle yüzleşmekten hoşlanmayan yurdum insanının, eleştiriye tahammül gücü yoktur. Oysaki eleştiri; insanı, ortamı, var olanı geliştirir. Ama yurdum insanının gelişmek gibi bir kaygısı yok ise, eleştiri kaygısı niye???
Yurdum insanı iletişimden, onun bunun şunun yaşamını irdelemeyi anlıyorsa, yaşadıklarının sancısını, başka hayatları kendi anlatım tarzında şekillendirerek azaltmaya çalışıyorsa, hayatının renksizliğini, her soluklarına kendi özgün renklerini katmışların aynasındayeniden ve yeniden görüyor ve bunun sıkıntısını yaşıyorsa; ne denir? "Ne doğarsan aşına, o çıkar kaşığına."

SEN YANMASAN...

"Ben yanmasam, o yanmasa, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa" demiş ya Nazım. Aynı o hesap; sen özen göstermezsen, ben dikkat etmezsem, o farkında olmazsa; nasıl temizlenir içinde yaşadığımız ortam. TEmizlikten kastım çerçöp temizliği. Temizliğin diğerine dair harekat; balığın baştan kokmuşluğu halleri ile yakından ilgili olup baştan kokmuş balıkların geri kalanının kötü kokular neşretmemesi, tekmil yurdum insanının 36 kısım çalışma metoduna bağlı. Dolayısıyla bu yazının konusu yanlızca çerçöpler.
Sokaklarda, günün çizgilerine son derece uygun giyimli, bakımlı gencecik güzel kızlar, genç kadınlar görüyorum. Ellerindeki kesekağıtlarından aldıkları çekirdekleri çitleyip, kabuklarını fütursuzca yollara savuruyorlar. Ya da olasıdır ki, yeni çokan modeli ile yeni değiştirilmiş bir 4 tekerleklinin camından dışarı savrulanlar. Arabanın modeli yakınçağ olsa da , içindekilerin zihniyeti ilk çağ ki, camdan dışarı savurabiliyor, içini boşaltıp dışını parçaladığı içki şişesiyle sigara paketini. Bebelerinin havetini yollarda, kıyıda köşede gidertenler, kumlara savurdukları plastik şişelerle top oynayanlar, çöplerini tırbaya koymadan öylecene , sokaklardaki çöp tenekelerine fırlatanlar, ortak kullanım alanlarındaki tuvaletlerin hali pür melali...
Nazım'la başladık, Hikmet'le noktayı koyalım. "Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür. Ve bir orman gibi kardeşçesine." (Ve ve temizcesine...)

TARİKATLAR, DOĞA

İnanç odaklarının çeşitliliği (ya da tekrarlanan ama farklı isimlerdeki aynılığı) ile insanlarının oluşturduğu tarikatlar büyüyor, büyüyor. Bu inananlar ordusunun bir kısmı; her daim genç ve güzel (!) görünme sevdasında yağlarını aldırır, olmayan bombelerini yuvarlak hale getirir, yüzlerini tek bir torna tezgahından çıkmışçasına aynılaştırır, zayıflama merkezlerine, spor salonlarına koştururken, bir başka kısım; uzun ve tabii ki genç görünerek yaşamaya inanmış, genetik şifresini çözdürerek hayat akışını, inandıklarının formüllendirmesine bırakıyor.
Bütün bunlar bu topraklar üzerinde yaşanırken, yine aynı topraklar yine aynı insanlar tarafından hoyratça tahrip ediliyorsa, çevreye olmayan duyarlılık sonucu etraf betonlaşıyor, doğanın insan eliyle yok edilmesiyle göller kuruyor, ırmaklar akmıyor, toprak kendisine yapılan haksızlıklara çoraklaşarak, kayarak yanıt veriyorsa; doğayı koruyamamış bu insanlar, her daim genç ve uzun uzun yaşamayı hangi tıkanmış ortamda sürdürecekler? Doğadan, doğayla gelenlerden ayrı mı, genetiğiyle oynanmış ürünler misali.

Anne Olmak

Kadın olabilmek büyük bir şans. Anne olmaksa bu şansa verilmiş en büyük armağan. Öyle bir hediye ki; sahip olunduğundan itibaren, sürekli geri dönüşümlerle özünü çoğaltan.
Daha karnındayken, annenin dokunuşlarına küçücük sevimli tekmeleriyle yanıt veren bebek, doğumuyla evin prensi ya da prensesi olurken; her an her gün gelişimiyle, farklı tepkileriyle doğuranına anneliği öğretir. Bebeğiyle annelik sanatını öğrenen, farkındalığını, gözlem gücünü, yaratıcılıklarını geliştiren anneler, böylesi bir ayrıcalığın keyfini yaşarken, doğal olarak sorumluluk duygularınıda pekiştirirler. Özlerindeki şefkat, sevgi, ilgi sorumluluk ve disiplini bebeklerine yansıtabilmiş anneler, çocuklarının gelişim sürecinde, verdiklerinin çocuklarından yansımasında, en büyük hazzı yaşarlar. Çünkü bu, hediyenin geri dönüşümüdür. Çocuğun birey
oluşunun kanıtıdır.
Anne adayları ve annelerin günleri kutlu, çok boyutlu yaratıcılığı barındıran annelik sanatları başarılı olsun.